Start Jouw Wereldwijze Reis
Durf te Dromen,
Durf te Studeren
Ontdek het onbekende
Studeren in het buitenland geeft je herinneringen voor het leven. Voor velen is het een nieuwe, spannende ervaring waar een hoop bij komt kijken. En hoewel iedereen zijn eigen unieke tijd beleeft, ben je met behulp van extra kennis en advies een stukje beter voorbereid op het onbekende.
Twijfel je of een buitenlandervaring voor jou is weggelegd? Of staat je reis al vast en wil je je extra goed voorbereiden? Bekijk onderstaande verhalen en laat je verrijken met eerlijke, handige kennis over een studiereis.
Een wereld vol mogelijkheden
Op verkenning bij de Go Abroad Fair
De Buitenlandbeurs is dé gelegenheid voor jou om alles te ontdekken over werken, leven en natuurlijk studeren in het buitenland. Ben je benieuwd naar wat de beurs jou te bieden heeft? Beluister hieronder de reportage.
Wist je dat?
Een buitenlandervaring niet alleen goed is voor jouw ontwikkeling, maar dat Nederland hier ook profijt van heeft? Op reis leer je wat landen met elkaar verbindt en neem je nieuwe kennis en contacten mee terug. Dit versterkt de connectie met andere landen wat kan leiden tot nieuwe potentiële handelsrelaties en dat is goed voor de economie.
Grenzeloze ervaringen
Bijzondere verhalen van studenten
Plezier, tranen, verwondering, blijdschap, spanning, het hoort er allemaal bij. Tijdens je buitenlandreis maak je een hoop unieke momenten mee. Dingen die je anders misschien niet gauw meemaakt. Vier studenten vertellen wat voor bijzonders zij hebben meegemaakt en wat dat voor hen heeft betekend. Bekijk de wereldkaart en ontdek hun verhalen.
Ben (24) studeert HBO-ICT en vertrok voor zijn studie vijf maanden naar Japan, een land waar hij helemaal opleeft, zichzelf kan zijn en zich thuis voelt.
"Al van jongs af aan ben ik geïnteresseerd in Japan. Dat heb ik van mijn moeder, zij is Aziatisch. Toen ik voor het eerst Japan bezocht, werd ik echt verliefd op het land. In Nederland zie ik mezelf als een introvert- en 'ongemakkelijk' persoon. Ik ben veel op mezelf en ben onzeker over wat mensen van me vinden. Daardoor voelt het alsof ik hier niet thuis hoor. In Japan bloei ik helemaal op en word ik een totaal ander persoon. Dat ervaarde ik ook tijdens mijn minor. Japan voelt voor mij als een introvert land, waar de mensen kalm en aardig zijn en niet openlijk oordelen. Dat gaf mij het gevoel dat ik mezelf kon zijn, zelfverzekerder was en meer durfde. Zo nam ik vaak de leiding in onze vriendengroep en sprak ik veel meer mensen uit mezelf aan. Ik wilde met iedereen praten en met iedereen omgaan. Ik veranderde daar in een extravert persoon. Daar voelde ik me thuis doordat de mensen en mijn fijne vriendengroep me een veilig en vertrouwd gevoel gaven. En dat betekende ontzettend veel voor mij. Want in Nederland voel ik me niet thuis en kan ik niet deze versie van mezelf zijn, terwijl ik daar juist zo trots op ben. Ik was dan ook verdrietig toen het einde van mijn minor naderde en ik weer naar huis moest. Gelukkig heeft het me wel een mooi inzicht gebracht. Het was voor mij een test waardoor ik nu zeker weet dat ik niet in Nederland wil blijven. Of Japan dan mijn eindbestemming wordt weet ik nog niet. Maar de kans dat ik over een paar jaar in het buitenland woon, is vrij groot."
Damon (23) studeert toegepaste wiskunde en stapte voor zijn minor op het vliegtuig naar Australië. Vijf maanden studeren en reizen heeft hem helpen groeien als persoon.
"Door de prachtige reisverhalen van mijn oom besloot ik voor mijn minor naar Australië te gaan. Ik had expres gekozen voor makkelijke vakken om genoeg vrije tijd te hebben. Dat waren vakken in geschiedenis, mensenrechten en economie. Ik wilde de tijd nemen om te ontdekken hoe ik het vond om lang weg te zijn van huis. En vragen te beantwoorden, zoals: wil ik meer van de wereld zien? Is dit iets voor mij? In het begin van mijn reis dacht ik vaak: 'waar ben ik mee bezig'. Later, toen ik meer mijn draai vond, voelde ik me beter en maakte ik sprongen als persoon. Alleen al door op mezelf te wonen leerde ik van alles. Kleine dingen zoals mijn eigen boodschappen doen en zelf koken, waren voor mij grote stappen naar zelfstandigheid. Na het studeren ben ik nog een paar weken gaan reizen. Dat was soms zwaar en eenzaam, maar heeft me wel laten inzien dat ik zoveel meer in mijn mars heb dan ik dacht. Het leerde me dat als iets lastig wordt je niet meteen moet opgeven en zeggen dat je het niet kan. In het buitenland heb je de mogelijkheid om snel een andere kant van jezelf te ontwikkelen. Thuis heb je een soort opgebouwde rol waar je al jaren inzit. Als je je dan ineens anders gaat gedragen, is dat vreemd. In een ander land ben je in een omgeving waar niemand je kent en je volledig op jezelf bent aangewezen. Dat gaf mij de ruimte om andere dingen te proberen en een andere kant van mezelf te ontwikkelen en te laten zien. Ik voelde me groeien als persoon en was hier echt trots op, nog steeds. Eenmaal thuis is het lastig om deze kant van jezelf te laten zien. Ik ben veranderd, maar in de ogen van mijn familie ben ik nog steeds dezelfde persoon. En dan val je gauw terug in oude gewoontes. Maar dat is oké. Dat nieuwe stukje van mij is misschien voor een groot deel achtergebleven in Australië, maar ik heb een hele hoop over mezelf geleerd wat ik allemaal meeneem naar de toekomst. Wie ik ben, wat ik wil en ook wat ik kan. En dat is denk ik een van de mooiste inzichten die je tijdens zo'n buitenlandervaring kan krijgen."
Jasmijn (21) studeerde journalistiek in Ede en ging voor haar minor vijf maanden naar Turkije. Een plek die niet op haar bucketlist stond, maar waar ze onverwachts bijzondere ervaringen kon afstrepen.
"Mijn buitenlandreis begon met een grote domper. Toen ik aankwam, bleek dat ik de vakken waarvoor ik me had ingeschreven niet kon volgen als buitenlandse student. Dat waren kunstvakken omdat ik theater erg leuk vind. Ik moest snel nieuwe vakken kiezen om geen achterstand te krijgen. Ik koos voor filmvakken, zoals artdirector en shortfilm production. Ik baalde enorm maar wist dat ik er niks aan kon veranderen. Ik dacht bij mezelf: 'just go with the flow'. En dat deed ik. Uiteindelijk heeft deze verandering goed uitgepakt. De vakken waren erg leuk en ook makkelijk. Daardoor had ik veel vrije tijd en kon ik mooie tripjes maken. Ik heb dus veel gereisd en van het land gezien. In de laatste week voor ik naar huis ging, had ik een aantal klasgenoten uitgenodigd voor een afscheidsdrankje. Er kwam één jongen. Het was een kleine opkomst maar we hadden een hele gezellige avond. We zaten in een bar en mensen waren aan het dansen en klappen op de muziek. Het deed me denken aan een Turkse bruiloft, van de verhalen die je hoort en de dingen die je ziet op tv. Ik vertelde hem dat ik dat ooit mee wilde maken in mijn leven, te gast zijn bij een Turks trouwfeest. Waarop hij antwoordde: 'Ik heb morgen een verlovingsfeest, wil je mee?'. Zo zat ik het ene moment met mijn gedachten al thuis en was ik de volgende dag aan het shoppen voor een jurk. Het was ongelooflijk. Ik was de hele dag met hem en zijn familie, heb een hoop lekkers gegeten en met zijn tante een dansje gewaagd op de dansvloer. Zo zie je maar, verandering hoeft niet altijd slecht te zijn. Het heeft mij een hoop mooie, bijzondere dingen gebracht die ik van mijn bucketlist kan afstrepen."
Jiska (24) joeg haar Amerikaanse droom na. Ze volgde een bachelor Geschiedenis en vertrok in haar derde jaar, op 21-jarige leeftijd, naar Los Angeles om daar vijf maanden te studeren. Ze kwam terug met de liefde.
"Al sinds de middelbare school kriebelde het om naar het buitenland te gaan. Amerika stond bovenaan mijn lijstje. Tijdens mijn bachelor schreef ik me voor mijn exchange in bij een Amerikaanse universiteit. Ik kon mijn geluk niet op toen ik hoorde dat ik was toegelaten. Vlak na de kerstdagen zou ik gaan vliegen. Helaas kreeg ik corona en moest ik mijn vlucht verzetten. Het werd oudjaarsdag. Na een reis van zo'n tien uur, kwam ik aan bij mijn dorm. Tijd om te douchen en me te fatsoeneren was er niet, ik werd meteen meegenomen naar een oudjaarsfeest. Eenmaal daar, raakte ik aan de praat met een aardige Franse jongen. En daar stond ik dan, helemaal uitgeteld van mijn vlucht, te kletsen met een van de eerste mensen die ik daar leerde kennen. Niet wetende, dat dit mijn toekomstige vriend zou zijn. We hielden contact en zagen elkaar steeds vaker. Last van heimwee had ik niet, omdat ik me vertrouwd, veilig en thuis voelde als ik bij hem was. In het begin dacht ik: 'we hebben het leuk en gezellig, maar wel alleen voor hier. De dagen verstreken en we werden onafscheidelijk. We vroegen ons af: willen we deze relatie een serieuze kans geven ná onze reis? We zijn het avontuur samen aangegaan, hebben twee jaar een langeafstandsrelatie gehad en nu is hij recent in Utrecht komen wonen, waar ik ook woon. Ik had van te voren nooit verwacht dat me dit zou overkomen. Het was voor mij een hele bijzondere buitenlandervaring. Eentje die ik nooit meer zal vergeten."